Sergeant Cornelis Johannes Elst.
Sergeant Elst maakte deel uit van de 4e compagnie van 3 Grens Bataljon. (4-3.GB). De eenheid kreeg de taak om in de morgen van 12 mei 1940 het gemaal tussen de Tweede Tol en Wieldrecht te veroveren. Het gemaal met sluis kon dan worden opgeblazen om de westzijde van het eiland van Dordt onder water te kunnen zetten. Hetgeen de Nederlandse verdediging van Dordrecht in de ogen van de Staf Kil een tactisch voordeel zou opleveren. Het gemaal dat overigens dichter bij de Tweede Tol en de Duitse posities lag dan bij Wieldrecht en de Nederlandse posities, werd met overtuiging door de Duitsers verdedigd. Nabij het gemaal lag een boerderij welke naar schatting van Reserve 1e luitenant Gouverneur door ongeveer acht Duitsers werd verdedigd. Geprobeerd werd, door de Nederlandse militairen om de Duitsers met handgranaten de boerderij uit te jagen. Hetgeen niet lukte en tot slachtoffers leidde aan Nederlandse zijde. Toen de handgranaten vergooid waren en de meeste munitie verschoten was trok de sectie zich terug waarbij Sergeant Elst in onderarm en buik werd getroffen. Hij overleed kort na het oplopen van zijn verwondingen1.
Officieel ligt de Sergeant Elst nu begraven op het Militair Ereveld de Grebbeberg. Doch echter doet de website Zuidfront-Holland1940 een interessante vermelding dat niet de Sergeant Elst in dit graf ligt begraven maar de korporaal Bunder. Sergeant Elst zou dan in een onbekend graf in Dordrecht begraven moeten zijn2.
